Σε άρθρο του στην Καθημερινή της 27/10/2019 ο αν. καθηγητής Οικονομικών κος Σ. Γεωργανάς εκθέτει τις απόψεις του σχετικά με τους ουρανοξύστες του Ελληνικού, ισχυριζόμενος ότι επειδή «η αρχιτεκτονική πάντα συμβόλιζε που πάει μια χώρα» στην Ελλάδα θα πρέπει να «πάμε» στους ουρανοξύστες αρκεί αυτοί να είναι «στολίδια παγκόσμιας ακτινοβολίας».

Όμως τα πραγματικά «στολίδια» του Αττικού λεκανοπέδιου υπάρχουν ήδη και δεν είναι άλλα από τα στοιχεία της μοναδικής τοπογραφίας του και τα ίχνη της εξέχουσας ιστορίας του, που έχουν κακοποιηθεί κατά τα μεταπολεμικά χρόνια και για τα οποία θα μπορούσε να διατεθεί μέρος του οικονομικού προϊόντος του Ελληνικού με στόχο την ανάκτηση και ανάδειξη τους.

Οι ορεινοί όγκοι και οι λόφοι του, το θαλάσσιο μέτωπο του Σαρωνικού ,τα ποτάμια και τα ρέματα του, οι αρχαιολογικοί του χώροι πρέπει να αναμορφωθούν και να επανασυνδεθούν με την πόλη της οποίας αποτελούν την φυσική προέκταση, άλλα πέραν τούτων και η αχανής δομημένη επιφάνεια της χρειάζεται άμεσα να αναπνεύσει και να αναζωογονηθεί, ώστε όλα ταυτόχρονα να αποτελέσουν στοιχεία μιας νέας πορείας για την Αθήνα.(βλ. σχετικά και πρόταση Σ.Μάνου)

Διότι η πρωτεύουσα, παρά την αφόρητη τσιμεντοποίηση της κατά το διάστημα αυτό, κατάφερε να διασώσει δυο χαρακτηριστικά που οι περισσότερες μεγαλουπόλεις του εξωτερικού απωλέσαν στις νέες περιοχές τους μετά τον πόλεμο, εκτός ιστορικών κέντρων:

Την συνεκτικότητα του αστικού της ιστού και τα χαμηλά οικοδομικά ύψη με όριο τα 32μ. Το πρώτο ,θεμελιώδης παράμετρος κοινωνικής συνοχής και δημόσιας ζωής και το δεύτερο απαραίτητη συνθήκη σε ανταπόκριση με την κλίμακα του τοπίου και των αρχαιοτήτων με μέτρο τον άνθρωπο, άλλα και διατήρησης της σχέσης των κατοίκων με το πρώτο, που χάνεται σταδιακά μόλις τα ύψη ξεπεράσουν τους 4-5 ορόφους. (βλ σχετικα Κ. Δοξιάδης, C.Alexander, Α.Rossi, B.Rudofsky ,L.Krier, J.Gehl, κλπ.)

Ας επικεντρώσουμε λοιπόν το ενδιαφέρον μας και τα προκύπτοντα οικονομικά οφέλη από το Ελληνικό στην ανάδειξη των πραγματικών «κοσμημάτων» της Ιστορίας και του τόπου που την γέννησε, στην οποία καμιά απολύτως θέση δεν έχουν οι αποξενωτικοί, αλαζονικοί, βουλιμικοί και βέβηλοι για την Ελλάδα ουρανοξύστες. (το ύψος των 200μ. είναι 5πλάσιο του ύψους του Ι.Βράχου, που εξισώθηκε πρόσφατα με το γειτονικό του 10οροφο ξενοδοχείο)

Η Αθήνα απετέλεσε διαχρονικά το αξεπέραστο πρότυπο και σύμβολο της έννοιας της πόλης και διαθέτει ως εκ τούτου ανεξίτηλη και μοναδική ταυτότητα. Φθάνει να την ξαναβρεί και να την προβάλλει στο μέλλον. Αλλιώς… θα πρέπει να μετονομάσουμε το «Ελληνικό» χρησιμοποιώντας ξένο λεξιλόγιο, αφού βεβαία πρώτα αναρωτηθούμε τι ακριβώς συμβολίζουν οι ουρανοξύστες και ποιών αξιών είναι φαντασμαγορικοί φορείς .

Α. Δ. Τριποδάκης

1Ο/11/2019
Πρόεδρος ΕΑΕ